Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Gorlicach

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lutego 2025 roku

Sąd Rejonowy w Gorlicach I Wydział Cywilny

w składzie następującym:

Przewodniczący: asesor sądowy Damian Kusibab

Protokolant: Sylwia Lichwała

po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2025 roku w Gorlicach

na rozprawie

sprawy z powództwa (...) Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Wierzytelności z siedzibą w W.

przeciwko M. P.

o zapłatę kwoty 20.409,52 zł

1.  oddala powództwo w całości;

2.  kosztami postępowania w postaci opłaty sądowej od pozwu w wysokości 1.021,00 zł (jeden tysiąc dwadzieścia jeden złotych) obciąża powoda (...) Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w W..

ZARZĄDZENIE

(...)

1.  (...)

2.  (...)

3.  (...)

Gorlice, dnia 27 lutego 2025 roku Asesor sądowy Damian Kusibab

Sygn. akt I C 29/25

UZASADNIENIE

wyroku Sądu Rejonowego w Gorlicach

z dnia 27 lutego 2025 r.

Pozwem z dnia 23 lipca 2024 r. (data nadania) powód (...) Fundusz Inwestycyjny Niestandaryzowany Fundusz Wierzytelności z siedzibą w W. wniósł o zasądzenie od pozwanej M. P. kwoty 20.409,52 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu.

W uzasadnieniu wskazano, że dochodzone roszczenie wynika z niespłaconej umowy pożyczki z dnia 28 października 2016 r. o numerze (...) udzielonej pozwanej przez (...) sp. z o.o. Umowa pożyczki została zawarta na okres 60 miesięcy do dnia płatności ostatniej raty, tj. do dnia 28 października 2021 r. Strona pozwana nie dokonała płatności w terminach wynikających z harmonogramu spłaty. (...) sp. z o.o. w drodze umowy przelewu wierzytelności z dnia 24 lutego 2022 r. zbył pakiet wierzytelności z umów pożyczek, w tym wierzytelność wobec pozwanej na rzecz (...). Następnie na podstawie umowy przelewu wierzytelności z dnia 23 grudnia 2022 r. (...) zbył pakiet wierzytelności z tytułu umów pożyczek, w tym wierzytelność wobec strony pozwanej na rzecz powoda.

Nakazem zapłaty z dnia 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt (...), Referendarz sądowy tut. Sądu uwzględnił żądanie pozwu w całości.

W piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2024 r. pozwana M. P. zaskarżyła powyższy nakaz zapłaty w całości. Wskazała, że nie ma wiedzy na temat zadłużenia ani pożyczki, której dotyczy sprawa. Podniosła, że nie jest znana podstawa prawa, na jakiej firma dochodzi od niej zapłaty kwoty 20.409,52 zł. Pozwana zaznaczyła, że jej długami zajmuje się Komornik Sądowy C. B., a wszelkie zobowiązania reguluje regularnie w miesięcznych ratach. Na potwierdzenie swojego stanowiska załączyła wydruk dotyczący jej aktualnych zadłużeń.

W piśmie procesowym z dnia 5 lutego 2025 r. strona powodowa ustosunkowała się do stanowiska pozwanej wyrażonego w piśmie procesowym z dnia 18 grudnia 2024 r.

Sąd ustalił następujący stan faktyczny:

Z wydruku umowy pożyczki (...) z dnia 28 października 2016 r. wynika, że pożyczkodawca (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. miał udzielić pozwanej M. P. pożyczki w wysokości 3.692,38 zł. Zgodnie z umową całkowita kwota do zapłaty przez pożyczkobiorcę wynosiła 5.907,20 zł. Pozwana miała zobowiązać się do spłaty pożyczki w 60 ratach miesięcznych, każda w wysokości 98.45 zł. Pod treścią pożyczki nie ma podpisu pożyczkobiorcy.

( dowód: wydruk umowy pożyczki z dnia 28 października 2016 r. – k. 7-12; formularz informacyjny dotyczący kredytu konsumenckiego – k. 13-17; załącznik nr 1 – k. 18-20)

W dniu 8 grudnia 2016 r. spółka (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. dokonała przelewu wewnętrznego na rzecz (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W. w kwocie 3.692,38 zł.

( dowód: potwierdzenie realizacji płatności – k. 21)

W dniu 24 lutego 2022 r. (...) sp. z o.o. z siedzibą w W. zawarł umowę przelewu wierzytelności z (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W..

Z załącznika nr (...) do umowy cesji wierzytelności z dnia 24 lutego 2022 r. wynika, że pod pozycją 1709 znajduje się wierzytelność w stosunku do pozwanej M. P., wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z dnia 28 października 2016 r. Jednocześnie nie określono, w jakiej wysokości została przeniesiona wierzytelność.

Następnie w dniu 23 grudnia 2022 r. (...)Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty z siedzibą w W. zawarł z (...)Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym Niestandaryzowanym Funduszem Sekurytyzacyjnym z siedzibą w W. umowę cesji wierzytelności. W dniu 20 lutego 2023 r. zawarto aneks nr (...) do umowy przelewu wierzytelności z dnia 23 grudnia 2022 r.

Z załącznika nr (...) do aneksu z dnia 20 lutego 2023 r. do umowy cesji wierzytelności z dnia 23 grudnia 2022 r. wynika, że pod pozycją 320606 znajduje się wierzytelność w stosunku do pozwanej M. P., wynikająca z umowy pożyczki nr (...) z dnia 28 października 2016 r. Jednocześnie nie określono, w jakiej wysokości została przeniesiona wierzytelność.

(dowód: wyciąg Rep. (...) – k. 22-24)

Powyższe ustalenia faktyczne Sąd poczynił w oparciu o wymienione dowody, nie dostrzegając uchybień co do ich treści oraz formy. Nadto, nie ujawniły się również jakiekolwiek okoliczności podważające moc dowodową złożonych dokumentów w postaci wydruków, które należałoby brać pod uwagę z urzędu. Dokumenty takie mogą stanowić dowód w postępowaniu, zgodnie z art. 245 i art. 309 k.p.c.

Sąd zważył, co następuje:

Powództwo nie zasługiwało na uwzględnienie.

Podstawę prawną żądania pozwu stanowiły: przepisy art. 3 ust 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U.2024.1497 t.j.), art. 720 k.c. oraz 509 § 1 k.c.

Zgodnie z art. 3 ust 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim przez umowę o kredyt konsumencki rozumie się umowę o kredyt w wysokości nie większej niż 255 550 zł albo równowartość tej kwoty w walucie innej niż waluta polska, który kredytodawca w zakresie swojej działalności udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi. Za umowę o kredyt konsumencki uważa się w szczególności umowę pożyczki.

Natomiast art. 720 § 1 k.c. stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Podstawowym obowiązkiem pożyczkodawcy jest wydanie drugiej stronie przedmiotu pożyczki, natomiast obowiązkiem pożyczkobiorcy jest zwrot przedmiotu pożyczki w umówionym terminie.

Stosownie do treści art. 509 § 1 k.c., wierzyciel (cedent) może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania. Jak wynika z § 2 powołanego przepisu, wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w szczególności roszczenie o zaległe odsetki. Umowa przelewu może zostać zawarta w dowolnej formie, lecz jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, przelew tej wierzytelności powinien być również pismem stwierdzony (art. 511 k.c.). Skutkiem przelewu wierzytelności jest zmiana wierzyciela przy jednoczesnym zachowaniu dotychczasowego kształtu zobowiązania. Jak wynika z art. 514 k.c., jeżeli wierzytelność jest stwierdzona pismem, zastrzeżenie umowne, iż przelew nie może nastąpić bez zgody dłużnika, jest skuteczne względem nabywcy tylko wtedy, gdy pismo zawiera wzmiankę o tym zastrzeżeniu, chyba że nabywca w chwili przelewu o zastrzeżeniu wiedział.

Na skutek przelewu wierzytelność cedenta (dotychczasowego wierzyciela) przechodzi na cesjonariusza (nabywcę wierzytelności) w takim stanie, w jakim dotychczas istniała. Zasadniczo cesja nie wpływa na kształt wierzytelności, zmienia się jedynie podmiot uprawniony do żądania świadczenia. Podkreślić należy, że warunkiem skutecznej cesji wierzytelności jest istnienie tego prawa. W związku z tym, aby wierzytelność mogła być przedmiotem przelewu, musi być w dostateczny sposób zindywidualizowana poprzez dokładne określenie stosunku zobowiązaniowego, z którego wynika. Judykatura przyjęła, że oznaczenie wierzytelności to wskazanie stron tego stosunku, świadczenia oraz przedmiotu świadczenia. Elementy te w momencie zawierania umowy przelewu powinny być oznaczone lub przynajmniej oznaczalne. Natomiast do chwili przejścia wierzytelności z majątku zbywcy do majątku nabywcy winno nastąpić dokładne sprecyzowanie pozostałych elementów stosunku zobowiązaniowego, w ramach którego istnieje zbywana wierzytelność.

W przedmiotowej sprawie, powód wywodził są legitymację procesową czynną z umowy przelewu wierzytelności z dnia 23 grudnia 2022 roku. Jednocześnie wskazywał, że jest kolejnym nabywcą wierzytelności. A zatem, wykazanie legitymacji procesowej czynnej powoda wymagało przedstawienia nieprzerwanego ciągu cesji wierzytelności wynikającej z umowy pożyczki, poczynając od pierwotnego wierzyciela (...) sp. z o.o. z siedzibą we W., na powodzie kończąc. Albowiem, zgodnie z zasadą ne mo plus iuris in alium transferre potest quam ipse habet (nikt nie może przenieść na drugą osobę więcej praw, aniżeli sam posiada) powód mógł tylko wówczas skutecznie nabyć wierzytelności objętą pozwem, jeśli rzeczywiście przysługiwała ona podmiotowi dokonującemu jej zbycia na rzecz powoda.

Powód przedłożył wyciąg z umowy cesji wierzytelności z dnia 23 lutego 2022 r. zawartej pomiędzy (...) sp. z o.o. z siedzibą we W. z (...) Niestandaryzowanym Sekurytyzacyjnym Funduszem Inwestycyjnym Zamkniętym z siedzibą w W. wraz z załącznikiem nr(...), w którym pod pozycją 1709 wskazano wierzytelność dotyczącą pozwanej M. P., wynikającą z umowy pożyczki nr (...) z dnia 28 października 2016 r. Jednakże w załączniku tym nie określono przenoszonej wierzytelności. Brak precyzyjnego określenia kwoty wierzytelności w dokumentacji cesji uniemożliwia stwierdzenie jaka suma została objęta przelewem na rzecz (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W..

Analogiczna sytuacja miała miejsce w przypadku drugiej umowy cesji z dnia 23 grudnia 2022 r., na podstawie której powód miał nabyć wierzytelność od (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W.. Również w załączniku nr (...) do tej umowy, w pozycji odpowiadającej wierzytelności pozwanej brak było wskazania konkretnej kwoty. Powoduje to niepewność co do zakresu przelewu wierzytelności i uniemożliwia Sądowi ustalenie jaka część zadłużenia została skutecznie przeniesiona na powoda.

Brak określenia wysokości przenoszonych wierzytelności w obydwu umowach cesji powoduje, że nie można stwierdzić, czy i w jakiej części wierzytelność przysługująca pierwotnemu wierzycielowi została skutecznie przeniesiona na kolejnych cesjonariuszy. Nie wiadomo również, czy podmiot dokonujący drugiej cesji był w ogóle uprawniony do rozporządzania tą wierzytelnością, ponieważ nie wykazano, jaka część wierzytelności została na niego przeniesiona w pierwszej umowie.

Tym samym, skoro ani pierwsza, ani druga umowa cesji nie precyzowała wysokości wierzytelności, należy uznać, ze powód nie wykazał skutecznego nabycia wierzytelności.

Dodatkowo wskazać należy, że wyciąg z ksiąg rachunkowych funduszu sekurytyzacyjnego może stanowić dowód jedynie tego, że określona wierzytelność jest wpisana w księgach rachunkowych względem danego dłużnika na podstawie opisanego zdarzenia, np. cesji wierzytelności. Nie stanowi on jednak dowodu na skuteczność dokonanej cesji ani na istnienie i wysokość nabytej wierzytelności.

Wobec powyższego powód nie przedstawił dostatecznych dowodów na wykazanie swojego prawa do dochodzenia roszczenia względem pozwanej M. P. ani na wysokość tej wierzytelności. Skutkuje to oddaleniem powództwa w całości.

Niezależnie od powyższych argumentów, powództwo podlegałoby oddaleniu także z tej przyczyny, że powód nie wykazał samego faktu zawarcia umowy pożyczki (...) z dnia 28 października 2016 r., na której miało opierać się dochodzone roszczenie. Powód nie przestawił żadnych dowodów potwierdzających, że pozwana M. P. rzeczywiście zawarła umowę pożyczki z pierwotnym wierzycielem. W szczególności, w aktach sprawy brak: potwierdzenia rejestracji pozwanej jako klient w systemie pożyczkodawcy, dowodu na złożenie przez pozwaną wniosku o udzielenie pożyczki, dokumentacji potwierdzającej wypłatę kwoty pożyczki na rzecz pozwanej.

Dodatkowo, powód nie odniósł się do istotnej okoliczności, jaką jest wskazanie w dokumentacji, że wypłata pożyczki miała nastąpić na rachunek innego podmiotu, tj. (...) Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w W.. Brak wyjaśnienia tej kwestii może sugerować, że pożyczka została udzielona w ramach refinansowania innego zobowiązania, co oznaczałoby, że pierwotna umowa powinna stanowić część materiału dowodowego. Tymczasem dokument ten nie został dołączony do akt sprawy, co uniemożliwia ustalenie faktycznego źródła rzekomego zobowiązania pozwanej M. P..

W konsekwencji, nawet gdyby powód skutecznie wykazał ciąg wierzytelności, to i tak jego roszczenie nie mogłoby zostać uwzględnione, ponieważ nie udowodnił on, że pożyczka, której spłaty dochodzi, rzeczywiście została zawarta i wypłacona pozwanej.

Stąd orzeczono jak w pkt 1. wyroku.

Rozstrzygnięcie o kosztach procesu wydano na podstawie art. 108 k.p.c. Sąd orzekł, że powoda obciążają koszty opłaty sądowej od pozwu w kwocie 1021,00 zł na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U.2023.1144 t.j.), gdyż brak podstaw zasądzenia ich od pozwanej M. P. w oparciu o art. 98 § 1 k.p.c.

ZARZĄDZENIE

1.  (...),

2.  (...)

3.  (...) (...)

4.  kal. 2 tygodnie.

Gorlice, dnia 25 marca 2025 r. asesor sądowy Damian Kusibab